İlk Çağ felsefesi çoğu zaman, bir sabah uyanıp evrenin sırrını sorgulamaya başlayan filozofların hikâyesi gibi anlatılır. Ders kitaplarında Thales sahneye çıkar, her şeyin kökeninin su olduğunu söyler; ardından Anaksimenes her şeyin kaynağının hava olduğunu iddia eder. Bir noktada Sokrates, Platon ve Aristoteles sözü alır; felsefi ilgi insana ve politikaya yönelir... Böylece felsefe tarihi, birbirinden kopuk fikirlerin art arda dizilmesi gibi görünür.
Peki ya gerçekte olan bu kadar basit miydi?
Günün birinde arkhe soruşturmasıyla felsefe tarihi sahnesine çıkan bu filozoflar nasıl bir dünyaya doğmuşlardı? Ne yemiş, ne içmişler, atalarını neye inanırken bulmuşlardı? Her şeyin ilk ilkesini aramaya koyulan bu insanlar, hangi dinî-kültürel mirasın içinden yükselmişlerdi? Ve bu miras hangi aşamada onların sorularına cevap veremez hâle gelmişti?
Felsefe tarihini yalnızca fikirlerin kronolojisi olarak değil, bu fikirleri mümkün kılan kültürel dünyanın bir yansıması olarak okuyan çalışmalar dilimizde sayıca epey azdır. Antik Yunan Dinine Felsefi Bir Giriş: Tanrılar, Ritüeller, Gizemler işte bu eksiği tamamlamayı amaçlamaktadır. Eser, dinler tarihi ile felsefe tarihi arasındaki boşluğu, antik Yunan'ın dinî ve düşünsel atmosferi üzerinden yeniden kurarak, iki anlatı arasında sağlam bir köprü inşa etmektedir.