İnikler (insanlar), toplu bir biçimde yaşamaya başladıkları son elli bin yıldan beri (çünkü bit genlerine bakarak son elli bin yıldır giysi giydiğimizi anlamaktayız), sürekli olarak ölümden sonrasını tasarlamaya koyulmuş, iyilerin gitmesi gereken yer olarak Uçmah (Cennet) diye bir yer düşlemiştir. Demek ki, alan usgusu (düşüncesi) öncelikli olarak bizlerin istediği bir nestir. Daha sonra, aslan gibi güçlü olmayı, kuğu gibi güzel olmayı, at gibi koşmayı, kuş gibi uçmayı düşlemişiz. Görünen o ki, Uçmah İdelerimizi orman alanına ve ulanlara (hayvanlara) bakarak geliştirmişiz. Günümüzde Uçmah, büyük ve geniş bir ev, güzel bir eş, düzenli ve tadındı yemekler, gevşen (rahat) giysiler, hızlı bir ulaşım aracı olarak algılanmakta denilse yeridir.