Bu çalışmanın temel hareket noktası, Türk atasözlerinde at ve kurt kültürel unsurlarının geçtiği ifadeleri yalnızca mecazi anlamları üzerinden değerlendirmek değil; aynı zamanda malum ifadelerin arka planında yatan gözlem, deneyim ve bilgi birikiminin de izlerini sürmektir. Söz konusu doğrultuda Türk atasözleri, at ve kurt hayvanlarının doğal çevredeki gözlenme biçimlerine istinaden insan-hayvan ilişkileri bağlamında ele alınmıştır. Çalışmada kültür, geleneksel ekolojik bilgi, atasözü, hayvan, at ve kurt olguları; başlıca kavramsal temeller üzerinden açıklanmıştır. Ayrıca Türk atasözlerinde at ve kurt ögelerine yüklenen fiziksel özellikler, davranış biçimleri, ekonomik işlevler, çevresel ilişkiler ve kültürel kabuller de insan-hayvan münasebetleri ekseninde bütüncül bir yaklaşımla tetkik ve tahlil edilmiştir. Böylece Türk milletinin geçmiş, bugün ve gelecek algısı içerisinde şekillenen bilgi ve deneyimlerinin; atasözleri aracılığıyla kültürel bellekte ve toplumsal hafızada muhafaza edilerek kuşaklar arasında aktarılan işlevleri üzerinde durulmuştur. Sonuç olarak çalışma, Türklerin, içinde yaşadıkları fiziki çevreyle kurdukları iletişim ve etkileşim biçimlerinden doğan geleneksel ekolojik bilgi birikiminin Türk atasözlerine yansıyan altyapısını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu bilgi birikimi ise halk biliminin tarihsel, işlevsel, bağlamsal ve kültürel bakış açıları ışığında yorumlanarak Türk atasözlerinin yalnızca dilsel göstergelerle sınırlı kalmadığı; aynı zamanda Türk toplumunun doğal çevreyi gözlemleme, tanıma, tanımlama, anlama ve anlamlandırma deneyimlerini nesiller boyunca ileten önemli birer kültürel işaretler olduğu gerçeğini de ortaya koymuştur.