İslam dünyasında yüzyıllardır Sünnetin dayanakları olan Kutub-i Sittenin üyelerinden biri olarak kabul gören ve Câmiut-Tirmizî, Sahîhut-Tirmizî, el-Câmius-sahîh gibi farklı isimlerle kaynaklarda geçmiş olan elimizdeki bu eser, daha çok Tirmizînin Süneni adıyla meşhur olmuştur. Sadece ahkâm hadislerini değil, diğer tüm konulara dair hadisleri de ihtiva etmektedir. Tirmizî, Hicri 270 yılında tamamladığı eserini Hicaz, Irak ve Horasan âlimlerinin değerlendirmesine sunmuş ve hepsinin takdirini kazanmıştır. Bu nedenle övünmek için değil, eserine olan güvenini belirtmek için, "Kimin evinde bu kitap bulunursa onun evinde konuşmakta olan Peygamber var demektir" sözüyle kitabın önemini dile getirmiştir. Kimi âlimler, ilmi kabul açısından Tirmizînin bu eserinin Sahihayndan sonra Ebû Dâvudun Süneninden önce üçüncü sırada yer alması gerektiğini ileri sürmüşlerdir. Tirmizînin hadis kabul şartlarında Ebû Dâvûddan daha titiz davranması, eserin dinî her konuyu kapsaması gibi özellikleri onu Kütüb-i Sittenin üçüncü sırasında görme düşüncesine haklılık kazandırmaktadır.Arapça metin ve altında Türkçe çevirisiyle sunulan ve son bölüm olarak Tirmizînin el-İlel eserini de içeren elinizdeki kitapta, hadis araştırması ve akademik kaynak gösterme gibi konularda esas olan Concordance ve Arapça adıyla el-Mucemul-müfehres li-elfâzı hadîsin-nebevînin tertibine uygun bir şekilde sayfa düzenlemesi yapılmıştır. Dipnotlarda diğer Kutub-i Sitte kitaplarında geçen hadislerin numaraları belirtilmek suretiyle tahricleri de verilmiştir.