Bu kitap, vazgeçmemeyi seçmiş bir insanın sessiz ama derin mücadelesini anlatıyor.
Parkinson'la karşılaştığında hayatı yavaşlayan, bedeni itiraz eden ama ruhu yolundan dönmeyen bir kadının hikâyesi bu. Sabahları zor uyanan bir bedenin, titreyen ellerin, yorulan kelimelerin arasından yine de hayata tutunma çabası... Güçlü görünmek zorunda olmadığını fark eden, kırılganlığını kabullenerek ayakta kalmayı öğrenen bir insanın içten tanıklığı.
Bu sayfalarda büyük zaferler, mutlu sonlar ya da kusursuz kahramanlar yok. Burada devam etmek var.
Burada "Hâlâ buradayım" diyebilmenin cesareti var.
Yazar, Parkinson'la yürüdüğü bu uzun yolda yalnızca hastalığını değil; korkularını, suskunluklarını, iç çatışmalarını ve yeniden başlama gücünü de anlatıyor. Okurunu acındırmaya değil, yanında yürümeye çağırıyor.
Eğer bu kitabı okuyan biri bile kendini daha az yalnız hissederse, eğer bir kalp "Ben de vazgeçmeyeceğim" derse, bu hikâye amacına ulaşmış demektir.
Çünkü umut her zaman iyileşmek değildir.
Bazen umut, hayatın içinde kalabilmektir.