Nahiv ilmi, başta tefsir olmak üzere İslâmî ilimlerin tamamı için, iyi derecede öğrenilmesi gereken bir ön koşul ilim olarak kabul edilmiştir. Nitekim birçok âlim bu ilim için ilimlerin anahtarı, ilimlerin menşei, ilimlerin babası gibi tabirlerde bulunmuştur.

Kur'ân tefsirinde nahiv ilminin etkisi var mıdır? Varsa bu etkinin düzeyi nedir? Müellif, hangi âyet türlerinde daha çok nahiv ilminden yararlanmıştır? Müellif, nahiv bilginlerinden hangilerine yer vermiştir? Nahiv ilminin kuralları, âyetlerin anlamını değiştirmede ne derece etkilidir? Bu ve benzeri konular Mekkî b. Ebî Tâlib'in el-Hidâye adlı eseri özelinde irdelenmiştir.

Mekkî'nin nahiv ilmi aracılığıyla âyetlerden daha önceki müfessirlerin değinmediği anlamlara ulaştığı görülmektedir.
Kur'ân âyetleri tefsir edilirken nahiv bilmenin gerekliliğine ve bu ilmin tefsir ilmine olan katkısının hangi düzeyde olduğunu göstermesi açısından çalışmanın önemli bir boşluğu dolduracağı düşünülmektedir.