Bu çalışma, Kur'ân-ı Kerîm'in Hz. Osman döneminde istinsah edilen mushaflarında görülen imlâ farklılıklarını resm-i Osmânî çerçevesinde ele alarak, kıyâsî imlâya uymayan yazımların mahiyetini yeniden değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Geleneksel yaklaşımlarda zaman zaman kâtip hatası olarak yorumlanan bu farklılıkların, aslında bilinçli ve ilmî tercihlere dayandığı tezi eserin merkezinde yer almaktadır. Üç bölümden oluşan çalışmada, ilk olarak Arap yazı geleneği ve imlâ türleri incelenmiş; ardından Hz. Peygamber'den Hz. Osman'a uzanan süreçte Kur'ân'ın yazıya geçirilme serüveni ve mushaf imlâsına dair tartışmalar analiz edilmiştir. Son bölümde ise farklı yazılan kelimeler detaylı biçimde ele alınarak bu yazımların hatadan ziyade dilsel ve fonetik özelliklerin yansıması olduğu ortaya konmuştur. Eser, resm-i Osmânînin anlaşılmasına katkı sağlayan özgün bir değerlendirme sunmaktadır.