Abdurrahim Halvetî 15. Yüzyıl Azerbaycan coğrafyasının yetiştirdiği
nadir şahsiyetlerden biridir. Aslen Nahçıvanʼlı olan fakat Güney Azerbaycan
ʼın başkenti Tebrizʼde yaşamış Halvetî her iki şehrin de sanat ve
bilimsel birikimini çok güzel bir tarzda birleştirmiştir. Babası Şemseddin
Aktâbîʼden aklâm-ı sitte eğitimi almış, Şirin-i Mağribî, Zeyneddin
Havâfî, Ali es-Safevî gibi döneminin neredeyse bilinen en meşhur tasavvuf
şeyhlerinden istifade etmiştir. Halvetî hat sanatında ustalığını
Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan Kütüphanesi için yazdığı Mushafʼla
bizlere göstermektedir. Yine Kitâbuʼd-Dekâik fî Marifetiʼl-Hakâik, Tezkire,
Şerhuʼn-Nusûs fî Tahkîkiʼt-Tavriʼl-Mahsûs gibi yazdığı çeşitli tasavvuf
eserleriyle İbn Arabî, Sadreddin Konevî, Davud Kayserî çizgisindeki
Ekberîlik ekolüne mensup olduğunu açık bir şekilde ifade etmektedir.
Farsça Divanʼı, Mefâtihuʼl-Ğayb ve diğer eserlerinde yer alan çokca
Arapça şiirleriyle de her iki dilde şairliğini sergilemektedir. Fakat ilginçtir
ki çok sayıda eserin yazarı olan bu önemli şahsiyet vefatından
sonra çok az sayıda çalışmaya konu olmuştur. Halvetîʼnin hem biyografisi
hakkında ulaşabildiğimiz bilgiler oldukça kısıtlı, hem de eserlerinin
ciddi bir kısmı henüz bulunamamıştır. Bu önemli şahsiyeti tanıtmak
için Halvetîʼnin Mefâtihuʼl-Ğayb eseri ile konuya giriş yapılması
amaçlanmıştır. Çalışmanın giriş kısmında elde edebildiğimiz kaynaklarla
Halvetîʼnin hayatı ve eserleri incelenerek biyografisi oluşturulmaya
çalışılmış, tamamı elyazması halinde olan eserlerinin listesi sunulmuştur.
Ancak tüm çabamıza rağmen Halvetîʼnin birçok eserinin
günümüzde nerede olduğu bilgisine ulaşılamamıştır.
Çalışmanın ikinci kısmında ise ulaşabildiğimiz iki nüsha esasında
Mefâtihuʼl-Ğayb eseri tahkik edilmiştir. Müellif nüshasına ulaşılamadığı
ve eldeki nüshalarda çok sayıda yazım hatalarının mevcutluğundan
dolayı tahkikte bir nüsha esas alınmamış, bunun yerine her iki nüshadaki
hatalar düzeltilerek tam metin ortaya konulmaya çalışılmıştır.