Elinizdeki bu eser, Kırgızistan'da İslam din eğitiminin tarihsel gelişimini yalnızca kurumsal ve arşiv temelli verilerle değil, aynı zamanda şahsi tanıklık ve toplumsal hafıza perspektifiyle ele alan kapsamlı bir akademik çalışmadır. Çarlık döneminden Sovyetler Birliği'ne, bağımsızlık sonrası sürece uzanan çizgide din eğitiminin geçirdiği dönüşümler; süreklilik, kırılma ve yeniden yapılanma eksenlerinde incelenmektedir. Çalışma, din eğitiminin sözlü kültür, aile ve mahalle temelli gayriresmî aktarım biçimlerinden modern kurumsal yapılara evrilişini çok boyutlu bir analizle ortaya koymaktadır. Çok dilli kaynak kullanımı, sözlü tanıklıklar ve içeriden bir bakış açısıyla zenginleştirilen metodolojik yaklaşım; din eğitimini devlet-toplum ilişkileri, kimlik inşası ve kültürel hafıza bağlamında değerlendirmeyi mümkün kılmaktadır. Bu yönüyle eser, Kırgızistan'da din eğitimi literatürüne özgün ve kalıcı bir katkı sunmayı hedeflemektedir.