Hayatın her alanında bulunan karşılaştırma ve mukayese olgusu Arapça'da ism-i tafdîl yapısıyla ifade edilmektedir. İsm-i tafdîl, türetme şartlarının çokluğu ve farklı kullanım şekilleri sebebiyle incelenmeye muhtaç bir konudur. Ayrıca Kur'ân'da çokça rastlanmasının ötesinde zaman zaman Allah hakkında kullanılan örneklerin de bulunması bu ihtiyacı artıran bir unsur olarak kabul edilebilir.
Bu çalışma giriş, iki bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Bu çalışmayla genel olarak ism-i tafdîlin müştak bir yapı arzeden kelime özellikleriyle cümle içerisindeki farklı konumları ve durumları Kur'ân'dan örneklerle beraber ele alınmaktadır. Çalışmanın kaynakları büyük oranda Arapça'nın zengin gramer literatüründen seçilmiştir. Giriş bölümünde okuyucuya bir fikir vermesi amacıyla sarf ve nahiv ilimleri mevzu bahis edilmiştir. Nahiv ilminin oluşumuna yönelik farklı görüşler, ilk nahiv çalışmaları ve nahiv ekolleri gibi konulara yer verildikten sonra sarf ilmiyle alakalı bazı malumatlar yer almaktadır. Ayrıca bu bölümde çalışmanın amaç, kapsam ve yöntemlerine ilişkin bilgiler de bulunmaktadır.