Hint alt kıtası, tarih boyunca farklı din, dil ve etnik unsurların bir arada yaşadığı; ilmî, siyasî ve toplumsal dönüşümlerin yoğun biçimde tecrübe edildiği önemli bir coğrafya olmuştur. Özellikle sömürgecilik döneminde Müslümanların dinî ve ilmî mirasına yönelik tartışmalar, bölgede güçlü bir ıslah ve ihya hareketinin doğmasına zemin hazırlamıştır. Şah Veliyyullah Dihlevî ve takipçileriyle şekillenen bu ilmî gelenek, sonraki dönemlerde yetişen önemli âlimlerle devam etmiştir.
Bu çalışma, Hint alt kıtasının önde gelen muhaddislerinden Halîl Ahmed Sehârenpûrî'nin ilmî şahsiyetini ve onun Bezlü'l-mechûd fî halli Sünen-i Ebî Dâvûd adlı eserini merkeze almaktadır. Sehârenpûrî'nin özellikle Hanefîlerin hadis anlayışına yönelik eleştirilere verdiği ilmî cevaplar ve Sünen-i Ebû Dâvûd şerhindeki yöntemi incelenmektedir. Çalışma, bölgenin hadis ve fıkıh birikimine ışık tutarken, Hint alt kıtasındaki ilmî geleneklerin daha yakından tanınmasına katkı sunmayı amaçlamaktadır.