Erîke Hadîsi, Sünnet'in İslâm düşüncesindeki otoritesini ve konumunu vurgulayan rivâyetler arasında özel bir yere sahiptir. Klasik kaynaklarda bu isimle anılmamakla birlikte, farklı lafızlarla aktarılan rivâyetlerin tamamında "erîke" ifadesinin yer alması, hadîsin bu adla tanınmasına yol açmıştır. Elinizdeki çalışma, Erîke Hadîsi'ni tekil bir rivâyet olarak değil, çoklu isnad ve metin yapısı içinde bütüncül bir bakışla ele almaktadır.

Eserin temel amacı, söz konusu hadîsin Resûlullâh'a (s.a.s.) aidiyetini tespit etmek olup, bu doğrultuda kapsamlı bir sened ve metin tenkîdi yapılmaktadır. Daha önceki çalışmalardan farklı olarak, hadîsin tüm tarîkleri sistematik biçimde incelenmiş; rivâyetler sahâbî râvîlerine göre tasnif edilmiştir. Ayrıca Fazlurrahman'ın hadîse yönelik eleştirileri ilmî yöntem açısından değerlendirilmiş ve bu eleştirilerin isabeti tartışılmıştır. Çalışma, hadîs ilmi metodolojisi çerçevesinde Erîke Hadîsi'nin sıhhatine dair sağlam bir akademik zemin sunmayı amaçlamaktadır.