Düşler Yolu, dünyanın yaşayan en eski kültürlerinden biri olan Aborjinlerin 60 bin yılı aşan irfanından süzülen hikâyeler aracılığıyla, modern insanın unuttuğu temel bir soruya geri dönüyor: Kim olduğumuzu ve bu dünyada nasıl yaşamamız gerektiğini gerçekten hatırlıyor muyuz?

Bu hikâyelerde taşlar konuşur, nehirler hatırlar, hayvanlar atadır. Aborjinlerin "Rüya Vakti" ya da "Düşler Yolu" dediği şey, uykuda görülen düşler değil; dünyanın kendini anlattığı zamandır. Büyükler, bu hikâyeleri masal olsun diye değil, yaşam sürdürülebilsin diye anlatır. Çünkü yolunu kaybeden insan, önce hikâyesini kaybeder.

Düşler Yolu, insanın toprakla, birbirleriyle ve kendi özüyle arasına giren kopuşun mitolojik izini sürüyor. Unutulan yalnızca eski bilgiler değil; sorumluluk, ölçü ve birlikte yaşama sanatıdır. Hatırlamak, bu yüzden bir uyanıştan çok, bir geri dönüş gibidir: eve, kaynağa, başlangıca...

Bu kitap bir öğreti sunmuyor, bir yol açıyor; reçete vermiyor, doğru soruları çoğaltıyor. Anlatılan hikâyelerin arasından geçerken kendi adımlarınızın sesini duymaya başlıyorsunuz. Düşler Yolu, hâlâ yürünmekte olan bir yoldur; dinlemeyi bilenler ateşin ışığında yürümeye devam ediyorlar.