Adamın biri, bilmem hangi ülkede, yüz yıldan fazla bir süre önce, hikâyede bir tüfek varsa, bir yerde patlamalı o, demiş.
Tüfek çoktan patladı dostlarım. Çoktan!
Hem de kaç kere!

...........................................................

Ben bu hikâyelerden birkaç tanesini daha dergilerde yayınlanırken okumuş, çok sevmiştim. O vakitler edebiyat çevrelerinde de hayli konuşulmuştu hikâyeler üzerinde. Şimdi hikâyeler kitaplaşınca hepsini birden okudum ve hayli iyi buldum. Hatta Rasim Özdenören'in hikâyelerini bir tarafa bırakacak olursak, son aylarda okuduğum en iyi hikâye kitabı. Niye iyi: Çünkü kurgu çok iyi...
(Yusuf Ziya Güleç, Aralık 2000)

Kayıp Hikâyeci kitabının kahramanı olan hikâyeci, sonunda ortadan çekiliyor, kayboluyor, ama biz, orada yeni bir hikâyeci buluyoruz: Âlim Kahraman!
Ona: "Öykü dünyasına zorlu bir geliş yaptın ve hoş geldin!" diyorum.

(Rasim Özdenören, Mart 2001)

Geçit'teki bütün öyküler meta kurmaca ve hepsi birbirine bağlı. Hepsi birbirinin içinde yürüyor, biri diğerini doğuruyor, birinde bırakılan bir boşluğu başka öyküler tamamlıyor ya da açıklıyor. Açıklarken yeni boşluklar bırakıyor; döngüsel akış böylece genişleyerek sürüyor.

(Nursel Duruel, Ağustos 2011)

Bak Bahar Gelmiş (2021), iç açıcı ayrıntılarla örülüdür, zaman zaman yürek sızısına yol açsa da. Öyküler kırk yıl öncesinin Kula'sına bağlı bir köye, bir kültürün, aile ilişkilerinin sahnelerine taşıyor sizi.
(Cihan Aktaş, Aralık 2024)