"Betty'yle Aforizmalar", yalnızca iki dost arasındaki sohbetlerin kitabı değil; insanın kendisiyle yaptığı en dürüst iç konuşmaların kaydıdır. Sevgi, evlilik, kıskançlık, vicdan, kararsızlık, emek, sabır ve insan ilişkilerinin görünmeyen kırılma noktaları bu sayfalarda yeniden anlam buluyor.
Bazen bir sivrisineğin vızıltısı kadar küçük bir ayrıntıdan, bazen yılların biriktirdiği ağır hatıralardan doğan cümleler; kısa ama yoğun bir düşünceye dönüşüyor. Tıpkı rüzgârın en küçük dokunuşunda titreşen zeytin yaprakları gibi... Sessiz ama derin.
Zeytin ağacı acele etmez.
Kök salar, bekler, sabreder.
Fırtınaya direnir ama gövdesini kırmaz.
Bu kitap da böyledir.
Cümleleri etkili, kökleri derindir.
Işık bazen ısıtır, bazen göz alır.
Vicdan bazen susar, bazen konuşur.
İnsan bazen karar verir, bazen karar veremediği için kaybeder.
Betty'yle yapılan keskin gözlemler, doğanın ritmiyle birleşerek gündelik hayatın içinden süzülmüş ama evrensel bir sese ulaşan düşünceler sunuyor. Her aforizma, denize nazır bir yazlık evin penceresinden bakarken görülen o geniş ufuk gibi; okuru kendi iç ufkuna çağırıyor.
Sözler çoktur.
Akla gelen çok olur; ama yalnızca bazıları kalır.
Bu kitap, o kalanların izidir.
Ve şimdi o iz, senin hayatınla birleşmeyi bekliyor.
Belki bir zeytin ağacının altında, belki bir akşamüstü sessizliğinde...
Okudukça kendi cümlelerini bulacak, kendi köklerini hatırlayacaksın.
Çünkü bazı kitaplar okunur;
bazıları ise insanın içinde kök salar.
"Betty'yle Aforizmalar" tam da böyle bir kitap.