Çocukluğu kasabada geçen birinin kendisine diğer insanlara ve dünyaya bakışı; bu bakışla varoluş çırpınışları büyük anlatılar için bir olanaktır aslında. Çünkü kasaba kültürü bireyi kuşatan kısan kıstıran boğan bir nitelikteyken bu kültüre dışardan bakabilecek bir gözle pekâlâ şakaya gülmeceye hüzne açılan yeni yeni perspektifler kazanabilir.
Ayhan Oğuz "çocukluğun büyülü" anılarında amcalar teyzeler hoşgörülü büyükbabalar şakacı ve komik yaşıtlarıyla tanıklık ediyor kasabaya. Yazar futbol sahaları açık hava sinemaları küçük kaçamaklar vb. ile sinematografik görüntüler ve bunları belirleyen ekli fotoğraflarla ilginç bir kitap hazırlamış. Bu kitaba aldığı yazılarına yapılan yorumları ekleyerek özgün bir yöntem deniyor.
Kasaba hüzünlüdür ataktır hayalperesttir; bunu kasabalı biri olarak çok iyi duyumsadığımı söyleyebilirim. Ayhan Oğuz'un bu değişik anlatısı kültürel olarak artık yok olma noktasındaki kasabalılığı da anımsatıyor sosyoloji araştırıcılarına.

Ahmet Telli