Bazı şeyleri adıyla söylemeyiz.
Bazı duyguları kısarak yaşarız.
Bazı anları geçsin diye değil, yerine otursun diye bekleriz.
Bu kitap;
alışmakla şifa sanılan yerleri, sessizlikle örtülen soruları, gündelik hayatın içindeki kadim bilgileri yeniden düşünmeye çağırıyor.
Cevap vermiyor.
Öğretmiyor.
Sadece duruyor ve okurun içinden sessizce geçen bir cümleye eşlik ediyor:
Ben bunu hiç böyle düşünmemiştim.
Bu kitap, okunduktan sonra kapanmaz. İçeride bir yerde kalır.