Her yazının bir nedeni vardır. Kimi öfkesini yazarak dindirir, kimi 
özlemini, kimi de içindeki sessiz çığlığı kelimelere döker. Ben bu 
kitabı, unutulan insanı hatırlatmak için yazdım. Çünkü çağımızda 
insan, hem kalabalıkların ortasında yalnız kaldı, hem de sahip olduk-
larının farkında olmadan yaşamayı bir alışkanlık haline getirdi. Bir 
gün çevreme baktım; herkes bir şeyin peşindeydi ama kimse ne ara-
dığını bilmiyordu. Kimisi mutluluğu parada, kimisi sevgiyi sanal 
dünyada, kimisi huzuru başkalarının onayında arıyordu. Fakat hiç 
kimse kendi içine bakmıyordu. 
Oysa insanın kaybettiği şey dışarıda değil, kendi içinde saklıydı. Bu 
fark ediş, kalemime dokundu. Yazmak, benim için bir sığınak, bir 
dua, bir hatırlayış oldu.
Bu kitap; öfkesini sevgiyle, kırgınlığını sabırla, yorgunluğunu şükürle 
dönüştürmek isteyen herkes için yazıldı. Çünkü inanıyorum ki; her 
kalbin içinde yeniden doğmayı bekleyen bir iyilik vardır.