Bu kitap bir evladın babasına sessizce veda etmesidir. Yarım kalan cümlelerin tamamlanması için nihai çırpınışlarıdır.

Bu satırlar hayata karşı mücadele etmiş, yorulmuş, hatalar yapmış fakat ailesi için çırpınmış bir adamın unutulmaya terk edilen hatırasına yazıldı.

Yazar hayatta eksik kalan her şeyin yükünü taşıyacak cümleleri bulmaya çalıştı.

Sevgi ve öfke arasında boşuna yorulmuş hislerini dinlendirecek ebedi gerçek ile ilk temasından kalanları kâğıda döktü.

Belki bu kitap hepimiz için gecikmiş bir mektuptur.

Belki henüz hayattayken söylenmesi gereken sözler içindir