Kitle iletişim araçları, matbaanın icadından internetin küresel yayılımına kadar tarihsel süreçte pek çok devrimsel dönüşüme sahne olmuştur. Günümüzde ise bu dönüşümlerin en köklüsü ve en sarsıcısı olan "Yapay Zekâ (YZ) Çağı"nı deneyimlemekteyiz. İçerik üretiminden haber doğrulama süreçlerine, algoritmik hedeflemeden editoryal karar mekanizmalarına kadar medyanın tüm kılcal damarlarına nüfuz eden akıllı sistemler; gazeteciliğin doğasını ve mesleki pratiklerini yeniden tanımlamaktadır.

Küresel medya devleri bu teknolojik evrime güçlü altyapılarıyla hızla entegre olurken; demokratik katılımın ve çok sesliliğin teminatı olan "yerel medya" organları bu fırtınalı dönüşümün neresinde durmaktadır?

Elinizdeki bu kitap, işte bu hayati sorunun peşine düşüyor. Türkiye'nin 81 ilinde, zorlu ekonomik ve yapısal koşullar altında görev yapan 405 yerel basın mensubunun katılımıyla gerçekleştirilen bu kapsamlı saha araştırması; yerel medya profesyonellerinin yapay zekâ teknolojileriyle kurdukları ilişkiyi ilk kez bu denli geniş çaplı ve ampirik bir zeminde ele almaktadır.

Teknoloji kabul modelleri ve eleştirel medya kuramları ekseninde şekillenen eser; yerel gazetecilerin yapay zekâyı bir tehditten ziyade "fırsat" olarak algıladığını, ancak dezenformasyon, mahremiyet, algoritmik iktidar ve mesleki etik sınırların aşınması noktasında derin kaygılar taşıdığını bilimsel verilerle gün yüzüne çıkarmaktadır.

Sahadan yükselen "ihtiyatlı iyimserlik" sesini akademik bir titizlikle okuyucuya aktaran bu çalışma; iletişim akademisyenleri, araştırmacılar, yeni nesil gazeteci adayları ve dijital dönüşüme yön veren politika yapıcılar için alanında referans kabul edilecek vazgeçilmez bir başvuru kaynağı niteliğindedir.