İnsan ömrü bebeklik, çocukluk, gençlik, yetişkinlik ve yaşlılık gibi birçok yaş devrelerinden oluşur. Bu ömür basamaklarının her bir dönemi, insana ayrı bir bilgi ve deneyim kazandırır ve bir sonraki devreye hazırlar. Bunlardan yaşlılığın artık kazanılan deneyimlerin aktarılacağı yeni bir evresi olmadığı gibi sonu ölümle bitmektedir. Bu dönemin kendine has bir takım fiziksel, ruhsal, ekonomik ve sosyal sıkıntıları bulunsa da bilgi ve hayat tecrübesi açısından bir doruk noktasıdır.
Hayatın son dönemeci olan yaşlılık geçmiş toplumlarda çok ciddi toplumsal bir sorun değilken değişen dünyada yaşlıların nüfus içerisindeki oranlarının hızlı artışı, günümüzde yaşlılık olgusunu çözüm bekleyen evrensel bir problem haline getirmiştir.  Yaşlılık başlangıçta daha çok tıbbi ve felsefi açılardan ele alınmıştır. Disiplinler arası düzeyde yaşlılık olgusu ancak 1928 yılından itibaren araştırma konusu yapılmıştır. Bu çok yönlü olguyu, yaşlılık bilimi olan gerontoloji başta olmak üzere geriatri, sosyoloji, antropoloji, teoloji, psikoloji gibi bilim dalları, çok farklı açılardan araştırmaya başlamışlardır.