Her şeyin çöktüğü yerde bazıları yeniden kurar.
Ama kurmak için önce inanmak gerekir.
Ve inanmak için-yalnızca umut yetmez.
Umut bir kararlılıktır.
Bir tutum.
Bir ısrar.

Mariame Kaba'nın hikâyesi, hayal kuran değil; hayaline
emek verenlerin hikâyesidir.
Radikal nezaketin, örgütlü itirazın,
ve yalnız bırakılmamış öfkenin içinden doğan bir dünya hayalinin izi...

Gözaltı hücrelerinden kolektif kütüphanelere, boş sınıf tahtalarından protesto afişlerine kadar uzanan bir mücadele çizgisi.

Çünkü umut, iyi hissetmek değil; sabretmek, dayanmak, devam etmektir.
Ve herkes vazgeçerken hâlâ oradaysan-umut sendesindir.

Kaba'nın sesi, tek başına kalmış milyonlarca yüreğe uzanan bir örgüdür.
Disiplinli bir düş, ısrarlı bir nezaket, sistemin göğsüne sabırla saplanan bir iğnedir.

Hayal kurma cesareti değil; hayali sürdürebilme direncidir burada anlatılan.
Ve bugün, her zamankinden daha fazla, birine şunu hatırlatmak gerekir:
"Sen olmadan olmaz."