Modernleşmenin parlak söylemleri ardında gizlenen ontolojik kırılmayı merkeze alan bu kitap, bilginin vicdanla bağının koparılmasını derin bir çözülüş biçiminde apaçık hâle getiren bir hesaplaşma olarak belirir. Türk düşüncesinin epistemik kopuş, yabancılaşma ve anlam çöküşü çizgisinde tartılması, ilerleme mitinin çözülmesiyle keskinleşen sert yüzleşme zeminini kurar. Metnin ruhu, varoluşun sarsıcı sorularına yönelerek düşünsel rahatlığın dağıtılmasına ısrarla yönelir ve metafizik kopuşu derinleştirir. İçten ilerleyen aşınmanın teşhir edilmesi, hakikatin yaşanan muhasebe olarak yeniden talep edilmesini zorunlu kılar. Vicdanın sarsılması, ontolojik uyanışın bir eşik olarak tecrübe edilmesini mümkün kılar.