"Ne güzel bir şeker portakalı fidanıymış bu! Hem bak dikeni de yok. Pek de kişilik sahibiymiş şeker portakalı olduğu ta uzaktan belli. Ben senin boyunda olsaydım başka şey istemezdim."
"Ama ben büyük bir ağaç istiyordum."
"İyi düşün Zezé. Henüz gencecik bir fidan bu. Bir gün koca bir ağaca dönüşecek. Seninle beraber büyüyecek. İki kardeş gibi iyi anlaşacaksınız. Dalını gördün mü? Bir tanecik dalı olsa da sanki özellikle senin binmen için hazırlanmış bir ata benziyor."
Brezilya edebiyatının klasiklerinden Şeker Portakalı José Mauro de Vasconcelosun başyapıtı kabul edilir. Yetişkinler dünyasının sınırlamalarına hayal gücüyle meydan okuyan Zezénin yoksulluk acı ve ümit dolu hikâyesi yazarın çocukluğundan derin izler taşır.
Beş yaşındaki Zezé hemen her şeyi tek başına öğrenir: sadece bilye oynamayı ve arabalara asılmayı değil okumayı ve sokak şarkıcılarının ezgilerini de. En yakın sırdaşıysa anlattıklarına kulak veren ve Minguinho adını verdiği bir şeker portakalı fidanıdır...
Şeker Portakalının başkahramanı Zezénin büyüdükçe yaşadığı serüvenleri yazarın Güneşi Uyandıralım ve Delifişek romanlarında izleyebilirsiniz.