Ozanca şairin iç dünyasının derinliklerine inmeyi başaran doğa ile insan ruhunun kesiştiği bir şiir 
kitabıdır. Şair Ozanca'nın her bir dizesinde yaşamın sıradan gibi görünen anlarına dair derin izler 
bırakırken bir yandan da insana özgü yalnızlık sevda ve varoluşsal sorgulamalar üzerine 
düşündürür.
Kitabın adı "ozan"kelimesinden türetilmiş bir çağrışım yaparak geleneksel şiir kültüründen 
beslenen bir anlam dünyasını işaret eder. Ancak Ozanca sadece geçmişin izlerini taşımakla kalmaz 
aynı zamanda çağdaş bir ses ve bakış açısıyla da kendini günümüze taşır. Şairin dilindeki sadelik ve 
derinlik her okuyuşta yeni anlamlar çıkarma imkânı tanır.
Doğayla özdeşleşen imgeler geçmişin hatıralarıyla sarmaş dolaş olan anlık duygular ve insan 
ruhunun labirentlerinde kaybolmuş hikâyeler bu kitapta bir araya gelir. Ozanca sadece bir şiir 
kitabı değil aynı zamanda bir yolculuktur: 
Şairin kalemiyle iç içe geçmiş bir zaman mekân ve ruh hâli serüveni aynı zamanda kadim Türk 
şiirinin yepyeni bir sessidir.