Bazı kayıpların ardından bir mezar kalır.
Bazılarının ardından bir eşya, bir ses ya da solmuş bir fotoğraf ...
Mehmet'ten ise geriye, verilmiş bir söz kaldı:
"Gelince sana şeker getireceğim."
Üç yaşındaki bir çocuk, ağabeyinin ardından kapının eşiğinde bekledi. Yıllar geçti; o çocuk büyüdü, fakat bekleyişi içinde büyümeye devam etti.
Hatırlayamadığı bir yüzü aile fertlerinin hafızasında, kaybolmuş bir sesi eski kasetlerde, silinen geçmişini ise dağların arasında unutulmaya yüz tutmuş bir köyde aradı.
Peki, yüzünü artık hatırlayamadığımız birini gerçekten unutmuş sayılır mıyız? Yoksa bazı insanlar, fotoğraflarda değil; eksik kalan cümlelerde, suskunluklarda ve kapanmayan yaralarda mı yaşamaya devam eder?
Olmayan Fotoğraf, bir ağabeyin yokluğundan çok daha fazlasını anlatıyor: Yoksulluğun, göçün, sessizce taşınan aile acılarının ve çocukluk hafızasında açılan boşlukların izini sürüyor.
Bu kitap, hiç çekilmemiş bir fotoğrafın içinde ömür boyu aranan bir yüzün hikâyesidir.