Eğitim, toplumların kimliğini ve geleceğini şekillendiren en temel unsurlardan biridir. Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinden Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş sürecine uzanan bu çalışma, eğitim tarihimizin en kritik kırılma noktalarından biri olan Tevhid-i Tedrisat Kanunu öncesindeki din eğitimi tartışmalarını medrese ve mektep ekseninde ele almaktadır.
Eserde, geleneksel medrese sistemi ile Batı tarzı modern mektepler arasında ortaya çıkan eğitim ikiliğinin toplumsal, fikrî ve kültürel yansımaları incelenmektedir. Çalışma, dönemin TBMM zabıtları ve süreli yayınları ışığında, eğitimde yaşanan dönüşümün arka planını, kamuoyundaki tartışmaları ve yeni eğitim anlayışına yönelik beklentileri ortaya koymaktadır.
Araştırma, medreselerin zamanla değişen şartlara uyum sağlayamaması ile mekteplerde verilen din eğitiminin yetersizliği arasındaki gerilimi analiz ederek, eğitimde birlik fikrinin nasıl bir toplumsal ihtiyaç hâline geldiğini göstermektedir. Ayrıca Tevhid-i Tedrisat sonrasında din eğitiminin kurumsal serüveni ve bu süreçte ortaya çıkan yeni tartışmalar da ele alınmaktadır.
Bu eser, Türkiye'de din eğitiminin tarihsel dönüşümünü anlamak isteyen araştırmacılar, eğitim tarihçileri ve sosyal bilimler alanına ilgi duyan okuyucular için önemli bir kaynak niteliği taşımaktadır.