İslam hukukunun kurumsallaşması, Hz. Peygamberin hayatında iken başlayıp vefatından sonra da devam eden bir süreç olarak genel kabul görür. Uyulması gereken emirler ve yasaklar için en temel iki çıkış noktası Kurân-ı Kerîm ve hadisler olmuştur. Kurânda açıkça zikredilmiş olan yasaklar konusunda kimsenin bir tereddütü yoktur. Ancak Kurânda bulunmayıp, Hz. Peygamberin ifadeleriyle ortaya konmuş yasaklar konusunda bir ittifak olduğu söylenemez. Kimileri için Hz. Peygamberin bir hususta insanları bir davranıştan nehyetmesi meselesinde hadisenin sahihliği kabul edilmezken, kimileri bunu Hz. Peygamberin yasak koyma hak ve selahiyeti olmadığına kadar götürmüşlerdir.

Sezai Enginin bu çalışması, neredeyse İslâm tarihi ile yaşıt bir tartışmayı konu edinmekte, tarafların görüş ve iddialarını mercek altına almaktadır. Çalışma, bu derece tartışmalı bir konuda, serinkanlı yazılmış bir metin okumak isteyenler için kaynak niteliğindedir.