Bu kitabı yazarken
gençlik yıllarımı   hatırlamadan edemedim.
Tam yarım asır önce        
ortaokul ya da lise yıllarındayken                                        
kendime bir soru sorup dururdum:
"Gençliğe adım atarken ÖRNEK olarak kimi seçmeliyim?
Kime benzemeliyim ki hayatım ona göre şekillensin?"
O günlerde belki yaşım gereği düşündüğüm tek şey meşhur olmaktı.
Herkes beni tanıyıp sevmeliydi. Saygı duymasalar bile bana özenmeliydi.
Zaten uzun yıllar boyu önüme konan örnekler hep meşhur kişilerdi:
Müzisyenler aktörler sanatçılar...                                              
Yani herkes tarafından alkışlananlar...
68 Kuşağından biri olarak sonunda bir gitarla yola çıktım. Ve en değerli yıllarımı o nedenle harcadım.
Ama sonra fark ettim ki gerçek alkış meleklerin alkışlarıymış. Allahın ve Resulünün rızasındaymış.
Madem hakikat budur ben de Allah Resulünün hayatından bahsederek  EN GÜZEL ÖRNEKi     göstermeye çalıştım.
Öyle bir örnek seçmek ebedî gençliğin anahtarıdır.