Geceleri yatarken masallar örterdi üstümüzü, üşümeden uyuyalım diye o serinlikte;
peki ya şiirler...?
Bir kitaplıkta yana yakıla ararmışız gibi geceleri çıkardılar ortaya...
Bazen aşkı, bazen ayrılığı, bazen de imkansız bir kavuşmayı anlatırlardı bize...
Manasız gelirdi bazen nefes almak... "Gece gece tercüman oldunuz duygularıma, "derdi ruh uykuya dalıp, giderken rüyalar alemine...
Bazen de uykusuzluğumuza yoldaş olurdu o sihirli kelimeler...
Bizi tam kalbimizden vurup da götürürdü başka alemlere...
Ve o zaman anlardık ki, hayat bir masal gibi yaşanmak istenirken her birimizin bu hayata dair "Gece Yarısı Şiirlikleri" vardı...