Bu kitap bir tarih anlatısı değil...
En azından yalnızca geçmişi anlatmak için yazılmadı. Eyüp'ün dar sokaklarında bir zamanlar ustalar vardı. Onlar, sıradan bir tahta parçasına sadece şekil vermez; ona bir ruh üflerdi.
Bu kitap, işte o kaybolmaya yüz tutmuş ruhun izini süren bir yolculuk.
Evliya Çelebi'nin satırlarından 20. yüzyılın sert dönüşümlerine uzanan bu anlatı, kronolojik bir tarih kurma çabası değil; bir semtin hafızasını, bir zanaatin sessiz hikâyesini ve çocukluğun unutulmaya yüz tutmuş dünyasını yeniden hatırlama arzusudur. Çünkü oyuncak, sadece bir nesne değildir. Bir çocuğun hayal gücünün ilk evi, masumiyetin en sade ifadesidir.
Bu sayfalarda biraz tarih, biraz sosyoloji, biraz da hayal var. Ama en çok, geçmişe duyulan derin bir özlem...
Eğer okurken bir anlığına taze kesilmiş ahşabın kokusunu hissederseniz, eğer bir oyuncak atın çıngırağı zihninizde hafifçe çınlarsa, bilin ki bu kitap amacına ulaşmıştır.
Çünkü bu kitap, yalnızca Eyüp oyuncaklarının değil; kaybolan bir çocukluğun, unutulan sokakların ve içimizde hâlâ yaşayan o eski sesin hikâyesidir.