Bu kitap, tabip-filozof Ebû Bekir Râzînin ahlâk anlayışını ele almakta; her türlü kötülüğün kaynağı olan hevâyı akıl ve irade vasıtasıyla kontrol altına alarak mutluluğa ulaşmanın yolunu ve filozofça yaşamın nasıl olması gerektiğini göstermektedir. Ayrıca eserde Râzînin tıbbî etikle ilgili görüşleri de ortaya konmuştur. Dolayısıyla bu çalışma, Râzînin günümüze kadar yeterince işlenmemiş olan bir yönüne ışık tutması ve bazı yanlış anlamaları ortadan kaldırması açısından önem taşımaktadır.