Babalık, çoğu zaman yalnızca bir "aile kurma" meselesi değil; erkeklik inşasının en kritik eşiklerinden biri olarak yaşanır. Ataerkil kültür, erkeği soyun devamı, güç, otorite ve "tam olma" fikriyle tanımlarken; çocuk sahibi olamama ihtimali, yalnızca biyolojik bir durum değil, aynı zamanda sosyal bir kırılma alanına dönüşür. Bu kitap, "Baba olmak ya da ol(a)mamak" sorusunu erkeklik ve babalık ekseninde sosyolojik bir değerlendirmeye tabi tutarak; normların, beklentilerin ve toplumsal bakışın erkeklerin duygu dünyasında nasıl yankılandığını görünür kılmayı amaçlıyor.
Çalışma, konunun hassasiyeti nedeniyle yalnızca infertil erkeklerin anlatılarıyla sınırlı kalmıyor; onların yaşadıklarına yakından tanıklık eden eş ve akrabaların yanı sıra, sürecin içinde bulunan doktor ve hemşirelerin deneyimlerini de kapsayarak daha geniş bir toplumsal resim sunuyor.

"Erkekliğin her an kaybedilebilir bir statü" gibi hissedildiği bir dünyada, çocuk sahibi olamama deneyimi nasıl gizlenir, nasıl taşınır, nasıl savunulur? Bu kitap; erkeklik, babalık ve toplum baskısı arasındaki gerilimi sahici bir dille tartışmaya açıyor.