Propertius'un kaleminden çıkan bu ünlü dize, Antik
Roma'nın en melankolik aşk hikâyesinin özetidir.
Propertius'un Cynthia'ya duyduğu tutku dolu aşk,
onu hem yüceltmiş hem de paramparça etmiştir.
Onun gözünde aşk, mutluluk ya da huzur değil; yıkıcı
bir özlem, bitmeyen bir acı ve melankolidir.
Bu kitap, Propertius'un şiirlerini kronolojik ve tematik
bir bütünlük içinde ele alarak aşkı bir kurtuluş
değil, aksine bir hastalık, bir esaret ve varoluşsal
bir çıkmaz olarak inceliyor. Şairin Cynthia'ya olan
tutkusu, sadakatin kırılganlığı, zamanın acımasız
akışı ve ölümün gölgesinin hikâyesidir.