Belli bir ideale sahip olmakla yetinmeyip hedefe doğru sadakatle ilerlemek yalnızca büyük ruhlara özgüdür. Geleneksel anlamdaki Bektâşîliğin son temsilcilerinden olan Baba Receb bu yargıya örneklik teşkil eden ender şahsiyetlerden biridir. Biyografisini ihtiva eden bu metnin her bir bölümü onun burada dile getirilen hükümle bütünüyle uyumlu bir hayat yaşadığına tanıklık etmektedir. Zira o hayatının her bir evresinde ciddi sıkıntılarla karşılaştığı hâlde "yol"un ilkelerinden taviz vermeden aslî amacını gerçekleştirmek için bütün gayretini ortaya koymuştur. Vatanı işgale uğradığında bir mücâhid kimliğine bürünüp direnişin en ön saflarında yer almıştır. Sürgün hayatı yaşadığı uzun dönem boyunca ümitsizlik tuzağına düşmeden mevcut şartlar çerçevesinde ezelde kendisi için tayin edilen rolün gereğini yerine getirmiştir. Nihayet kendi öncülüğünde ABD'de kurulan dergâhın başına geçtiğinde de mensubu bulunduğu geleneğin ruhuna yakışır bir tarzda hem manevî anlamda sorumlu olduğu kitleyle hem de hayatının önemli bir bölümünü paylaştığı Amerikan toplumunu oluşturan muhtelif kesimlerle yalnızca kemâle ermiş bir ruhun başarabileceği türde ilişkiler geliştirmeyi başarmıştır.