Hayat varsa ölüm de vardır. Bu yüzden hayattan dolayı ölmek ölümden dolayı da yaşamak gerekir. Kitapta yer alan şiirlerin bir kaçı hariç hepsinde ölüm baştan hayata dâhildir. Şiirler bu dâhilliğin tekrarından başka bir şey değildir. Bütün hikâye hayatla ölüm arasında geçmişse geçmiştir. Canlıların ve daha özelde insanların hayatında ölüm bir tekrardan başka bir şey değildir. Eğer bir soru ise ölüm karşısında öldürmenin ve öldürülmenin yanıtı hâlâ verilememiştir. Ölüm her hali ve biçimiyle yaşadığımız sürece hem kendimiz hem de ölen, öldürülen canlılar için tekrar edip durduğumuz eski ve kederli bir şarkı ama ondan çok ölülerin diriliği için itirazı öncelemiş bir yas ve ağıttır. Ömrü billah sürmesi mümkün matemdir. Ahmet Oktay'ın demesiyle hem kendi ölülerim hem de tarihin ölüleri için bu şarkı bir de bu kitapta söylenmiştir.
"ah! dünya ölüm bizim neyimiz oluyor bizi öldürüyor
ah! dünya ölüm bize çok oluyor bağır bağır"